top of page

افتخار و ارزش افتخار!



حتما تا حالا پیش اومده که کسی بهتون بگه “بهت افتخار می‌کنم”، آیا با شنیدن همچین حرفی خوشحال می‌شین؟ آیا حاضرین برای شنیدن همچین حرفی سختی بکشین و کاری رو انجام بدین؟


اگرچه که شنیدن این جمله لذت بخشه، اما خوشحال شدن زیادی می‌تونه زنگ خطری باشه برای اینکه ممکنه آدم مهرطلب باشه و دنبال توجه دیگران و تایید بیرونی برای کارهاش بگرده. وقتی که کسی بهتون افتخار می‌کنه، شما و کارتون رو در مدل ارزشی (Value Model) خودش سنجیده و جایگاهتون رو در این مدل ارزش‌گذاری بالا و احتمالا قابل توجه ارزیابی می‌کنه. ولی نکته‌ اینه که دارین توی سیستم ارزشگذاری فرد دیگه‌ای سنجیده میشین! نه سیستم ارزشگذاری خودتون، و ممکنه این کار و هدف و تلاش توی سیستم ارزشی خودتون امتیاز بالایی نگیره.


مورد افتخار قرار گرفتن، بیشتر به افتخارکننده ربط داره تا افتخار شونده! منطقا مورد افتخار قرار گرفتن هم نباید هدف و انگیزه باشه؛ البته که اگر مدل ارزشی افراد شبیه به هم باشه و آدم از کسی که مدل ارزشی مشابه به خودش داره بشنوه که بهش افتخار می‌کنه، جای خوشحالی داره.


ارسطو در این مورد میگه:


“This [honor], however, appears to be too superficial to be what we are seeking, for it seems to depend more on those who honor than on the one honored.” -Aristotle


ایده گرفته از کتاب فرمولا؛ قوانین جهان‌شمول موفقیت، نوشته رابرت لازلو باراباسی

2 views0 comments
bottom of page